بعضی آدم‌ها از همان ابتدا می‌دانند برای چه چیزی می‌جنگند؛ مبین یکی از همان آدم‌ها بود.

مبین حسینی مسیر مهاجرت تحصیلی خود را برای مقطع کارشناسی در رشته Economics with Data Science آغاز کرد. برای اینکه بهترین فرصت ممکن پیش روی او باشد، پرونده‌اش را برای دانشگاه‌های جنوا، بیکوکا، مسینا، تورورگاتا، ساپینزا و کسینو ارسال کردیم.
در تمام مدت همکاری، چیزی که بیش از هر چیز در مبین توجه من را جلب می‌کرد، آرامش و بلوغ فکری‌اش بود. از آن دسته متقاضی‌هایی نبود که بخواهد فقط حرف خودش را به کرسی بنشاند؛ شنونده خوبی بود، مشورت‌ها را با دقت بررسی می‌کرد و بعد تصمیم می‌گرفت. همین اعتماد متقابل باعث شد مسیر پرونده، بدون حاشیه و با آرامشی مثال‌زدنی پیش برود.
اما این مسیر هم مثل هر مسیر ارزشمندی، خالی از سختی نبود. مدرک زبان بزرگ‌ترین چالش مبین بود. او یک بار تلاش کرد، نتیجه دلخواهش را نگرفت، اما دست نکشید. دوباره ایستاد، دوباره درس خواند و برای بار دوم در آزمون شرکت کرد. شاید این اتفاق روی کاغذ فقط «دو بار آزمون دادن» باشد، اما در واقعیت، یعنی ناامید نشدن، یعنی ایمان داشتن به هدف، یعنی ادامه دادن وقتی خیلی‌ها ترجیح می‌دهند مسیر را رها کنند.
و همین تفاوت‌هاست که در نهایت نتیجه را رقم می‌زند.
مبین در پایان این مسیر، موفق شد پذیرش دانشگاه کسینو را دریافت کند؛ پذیرشی که به‌نظر من، فقط یک نامه قبولی نبود، بلکه پاداش صبر، پشتکار و اعتمادی بود که از روز اول تا آخر این مسیر همراه خودش داشت.
مبین عزیز، امیدوارم سال‌ها بعد، وقتی به این روزها نگاه می‌کنی، لبخند بزنی و یادت بیاید که هیچ‌کدام از سختی‌های این مسیر بی‌دلیل نبودند. مطمئنم این فقط آغاز راهی است که موفقیت‌های بزرگ‌تری در انتظارت گذاشته است.